FactNinja FACT-NINJA
🇨🇿 Čeština 🇬🇧 English 🇸🇰 Slovenčina 🇵🇱 Polski 🇩🇪 Deutsch 🇪🇸 Español
Rejestracja

Słownik sztuczek argumentacyjnych

Logiczne błędy, manipulacje, zniekształcenia poznawcze i sztuczki używane w mediach, reklamie i polityce. Naucz się je rozpoznawać.

Łącznie haseł: 40
🇨🇿 cs 40 🇩🇪 de 40 🇬🇧 en 40 🇪🇸 es 40 🇵🇱 pl 40 🇸🇰 sk 40
Wszystkie (40) Błędy logiczne (19) Techniki manipulacji (1) Zniekształcenie poznawcze (4) Triki reklamowe i PR (4) Techniki dezinformacyjne (5) Techniki propagandowe (7)
Wyniki dla: Techniki propagandowe (7 wyników)
Techniki propagandowe

Argumentacja tradycją

Twierdzenie, że coś jest słuszne lub prawdziwe tylko dlatego, że zawsze tak robiono lub że tak było zawsze. Długość tradycji nie jest argume...

Także: apel do tradycji, argumentum ad antiquitatem, argument tradycją

Techniki propagandowe

Argumentacja tradycją

Twierdzenie, że coś jest słuszne lub prawdziwe tylko dlatego, że zawsze tak robiono lub że tak było zawsze. Długość tradycji nie jest argumentem na jej słuszność — historycznie „zawsze" praktykowano wiele rzeczy, które dziś postrzegamy jako niewłaściwe (niewolnictwo, dyskryminacja itp.).

Przykład użycia
„Kobiety nie powinny chodzić głosować, zawsze tak było." Lub: „Nasza rodzina zawsze wspierała tę partię, więc ja też ją będę wspierać."

Także: apel do tradycji, argumentum ad antiquitatem, argument tradycją, zawsze tak było

Pełny szczegół Źródło
Techniki propagandowe

Zrzucanie winy

Technika propagandowa, w której za zły rozwój wydarzeń publicznie wskazywana jest konkretna osoba — osoba, instytucja lub grupa. Celem jest...

Także: zrzucanie winy, definiowanie wroga, kozioł ofiarny

Techniki propagandowe

Zrzucanie winy

Technika propagandowa, w której za zły rozwój wydarzeń publicznie wskazywana jest konkretna osoba — osoba, instytucja lub grupa. Celem jest zdefiniowanie „wroga", odwrócenie uwagi od rzeczywistych przyczyn i skoncentrowanie gniewu publiczności w jednym kierunku. Winę ponosi konkretna postać, a nie złożoność okoliczności.

Przykład użycia
Polityk: „Za inflację odpowiada Bruksela i Soros." (Złożone makroekonomiczne przyczyny redukują się do jednego winowajcy, którego publiczność może obwinić.)

Także: zrzucanie winy, definiowanie wroga, kozioł ofiarny

Pełny szczegół Źródło
Techniki propagandowe

Etykietowanie

Uproszczone, ekspresywne nazwanie oponenta lub jego grupy — często obraźliwe, dehumanizujące lub ośmieszające. Zamiast rzeczowej dyskusji, p...

Także: etykietowanie, obraźliwe nazewnictwo, dehumanizujący język

Techniki propagandowe

Etykietowanie

Uproszczone, ekspresywne nazwanie oponenta lub jego grupy — często obraźliwe, dehumanizujące lub ośmieszające. Zamiast rzeczowej dyskusji, publiczność otrzymuje etykietę, którą łatwo zapamiętuje i która wywołuje emocjonalną reakcję. Osoba etykietowana staje się karykaturą, a nie pełnoprawnym partnerem do dyskusji.

Przykład użycia
„Słoneczkowcy”, „Witacze”, „Prawdziwi patrioci”, „Rosyjski karaluch”, „Olomouckie lčko” — wyrażenia, które mają wywołać odrazę lub szyderstwo jeszcze przed tym, jak publiczność zapozna się z argumentami oponenta.

Także: etykietowanie, obraźliwe nazewnictwo, dehumanizujący język, ekspresywne nazewnictwo

Pełny szczegół Źródło
Techniki propagandowe

Demonizacja

Oznaczenie osoby, grupy lub idei jako złej, niebezpiecznej lub wręcz „satanistycznej". Często obejmuje fałszywe oskarżenia o najgorsze czyny...

Także: demonizacja, satanizacja, dehumanizacja

Techniki propagandowe

Demonizacja

Oznaczenie osoby, grupy lub idei jako złej, niebezpiecznej lub wręcz „satanistycznej". Często obejmuje fałszywe oskarżenia o najgorsze czyny (zdrajstwo, kolaboracja, planowanie zła) i dehumanizuje przeciwnika. Celem jest stworzenie absolutnej moralnej przepaści między „nami" a „nimi".

Przykład użycia
„Ci ludzie to zdrajcy, którzy chcą sprzedać nasz kraj obcym mocarstwom." Lub: „To demony w ludzkiej postaci."

Także: demonizacja, satanizacja, dehumanizacja, zdrajcy

Pełny szczegół Źródło
Techniki propagandowe

Argument „zwykli ludzie"

Mówca przedstawia się jako reprezentant zwykłych ludzi i wyznacza się przeciwko tzw. elitom. Używa prostego języka, dzieli się codziennymi t...

Także: zwykły człowiek, prości ludzie, ludowość

Techniki propagandowe

Argument „zwykli ludzie"

Mówca przedstawia się jako reprezentant zwykłych ludzi i wyznacza się przeciwko tzw. elitom. Używa prostego języka, dzieli się codziennymi troskami i tworzy iluzję, że jego opinie odzwierciedlają „zdrowy rozsądek" większości. Ta technika służy jednak do zdobycia zaufania, a nie do rzeczowego argumentu.

Przykład użycia
„Jestem zwykłym facetem z wsi, wiem, jak żyją normalni ludzie. Ci politycy w Warszawie nie mają pojęcia, z czym borykają się u nas na wsiach." (Argument dotyczący osobistego tła zamiast rzeczowych kwestii.)

Także: zwykły człowiek, prości ludzie, ludowość, argument zdrowego rozsądku

Pełny szczegół Źródło
Techniki propagandowe

Argument patriotyzmu

Uzasadnianie poglądów, działań lub polityki odwołując się do uczuć narodowych, ojczyzny, „naszych interesów" lub „naszych wartości". Apel do...

Także: machanie flagą, apel patriotyczny, apel do patriotyzmu

Techniki propagandowe

Argument patriotyzmu

Uzasadnianie poglądów, działań lub polityki odwołując się do uczuć narodowych, ojczyzny, „naszych interesów" lub „naszych wartości". Apel do patriotyzmu omija merytoryczną dyskusję, a każdy, kto się nie zgadza, jest etykietowany jako przeciwnik patriotyzmu.

Przykład użycia
„Kto jest przeciwko tej ustawie, jest przeciwko Polsce." Lub: „W interesie naszej ojczyzny musimy przyjąć te środki — nie ma czasu na wątpliwości."

Także: machanie flagą, apel patriotyczny, apel do patriotyzmu, argument narodu

Pełny szczegół Źródło
Techniki propagandowe

Udoskonalanie osobowości

Łączenie osoby, instytucji lub idei z pozytywnie brzmiącymi słowami bez konkretnej treści — „wspaniały”, „dobry”, „szczery”, „sprawiedliwy”,...

Także: błyszczące ogólniki, błyszczące frazy, przymiotniki bez treści

Techniki propagandowe

Udoskonalanie osobowości

Łączenie osoby, instytucji lub idei z pozytywnie brzmiącymi słowami bez konkretnej treści — „wspaniały”, „dobry”, „szczery”, „sprawiedliwy”, „solidny”, „udany”. Te frazy wywołują zgodę, ale nie mówią nic konkretnego o rzeczywistych cechach czy jakościach.

Przykład użycia
„Jesteśmy za szczera i uczciwą polityką, wspieramy rodziny, tworzymy dobrobyt dla wszystkich.” (Ładnie brzmiące, ale treściowo puste stwierdzenia — co to konkretnie oznacza?)

Także: błyszczące ogólniki, błyszczące frazy, przymiotniki bez treści, pozytywna niejednoznaczność

Pełny szczegół Źródło